Yüreğimizdeki Güneş: Aşk

Aşk dedikleri ne? Gelip geçen bunca aşk? Ben bunu bilemedim. Üstüne de çok kafa patlatmadım açıkçası.


Bir çok kereler aşık oldum ya da öyle sandım. İnsan aşıkken daha mutlu, daha ışıltılı ve belirgin oluyor. Hayat daha bir güzel görünüyor. Nasıl bir hormonsa bu insan yaşadığı her güçlüğe şükrediyor. İçindeki güneş daha bir ışıltılı, büyük doğuyor. Çok şaşırtıcı.


Ama acısı da bir o kadar yakıcı. Kişiyi kendinden ediyor, durum geri dönülemez oluyor. Aşık olunan kişiyi de geçiyor durum. En acı olanı, aslında, aşık olduğumuz kişiye değil, içimizdeki bu acıya bağımlı kalıyoruz. Sanki o acı bitince her şey bitecekmiş gibi. Acıdan zevk alıyoruz adeta. 


Yazılan onca şarkı, onca şiir aslında içimizdeki acının etkisi. Uzaktan bakıldığında, aşık olduğumuz kişiye bu kadar değer vermiyoruz aslında.


Ben hep şunu söylerdim: "Ona aşık değilim, içimdekine aşığım."


Tam bir palavra açıkçası. Aşk acı mı yoksa mutluluk mu? Bunu bilmek lazım öncelikle. 


Bilimin, aşk için yaptığı açıklamaları beni zerre ilgilendirmiyor. Akıl ve mantıkla, aşk bir arada, olacak şey mi? Aşkın gözü kördür lafları da çok saçma. Aşk yaşayan bir şey mi? Yoksa yaşattığımız bir şey mi?

İnsan acıya müptela olabilir mi?


Olabilir bence. Zira biz, insanoğlu, acıdan zevk alıyoruz. Ağlaya ağlaya dinlediğimiz şarkılardan, kendimize  yasakladığımız anıları hatırlamaktan zevk alıyoruz. Sanki içimizdeki boşluğu, acımız ne kadar büyük olursa o kadar çok doldurabilecekmişiz gibi. 


Ama doluyor mu?


Kendimden örnek verecek olursam, daha da büyüyor boşluğum. Anlamsız oluyor. Ama biraz dingin ve huzurlu. Düşünüyorum da acaba her şey içimizdeki anlamlandıramadığımız bu boşluğa mı ait? Bilmiyorum.

Yine de sevmek, güzel. Aşk, dünyadaki en mükemmel ve en gerçek duygu.


Yüreğimizdeki güneşimizin kaynağı. Sevgisiz bir dünyada nasıl nefes almalı? Ben can çekişiyorum. 


Aşıkken yüreğim kocaman bir güneş. Işık veren, ısıtan, büyüten, olgunlaştıran güneş. Denize maviliğine veren güneş. Hayatımı yaşanılabilir kılan, her nefes alışımda şükrettiren bir güneş. Acısı ne kadar yakıcı olursa olsun. 


Aşk, yeryüzündeki en gerçek şey.


Eğer aşıksanız bırakın dünyayı kendi haline. Sadece siz ve o, başka bir şeye yer yok. Belki bencilce olabilir ama bırakın, siz olmadan da döner dünya. Sadece kalbinizi dinleyin. Sorulara, geçmişe ya da geleceğe takılmayın. Kaybolun aşkın içinde. Utanmayın, sıkılmayın. Düşünmeyin insanları. Duygularınızın gerçek olması yeterli. Konuşmaya gerek yok. Sessizlik de anlatabilir içinizdekileri. Ya da bir öpüş.